๏ ประทับใจว่ะ Jr # 2 ๏
๏ 22 กรกฏาคม ๏
คืนแรกที่ตั้งใจว่าจะไปรับที่สนามบินก็ดันไปไม่ทัน โทหาพี่กิฟท์ก็บอกว่าโดนหลอก เหอๆ เข้าใจพี่กิฟท์
โทหาพี่ส้ม แบบบอกว่าเจอแล้วนะ มาแล้ว เห็นแบบใกล้ชิดมากๆ เราก็อยากร้องไห้ว่ะ ดันไปไม่ทัน
นึกไว้ว่า กูมาไม่คุ้มแน่ๆ สัญญานโทสับเราก็ไม่ดี จะโทมาพี่ส้มก็เสียงแตก เลยรู้แค่ว่าพักอยู่โรงแรมมนเทียร
( ขอบคุนโรงแรมที่ดีมากๆ ) เลยยังไม่เช็คอิน ไปหาโรงแรมมนเทียรก่อน มาถึงกุงเทพ เที่ยงคืน เจอโรงแรมตีสาม คือเราวนอยู่แถวนั้นแบบนานมากๆๆ เหอๆ ลุงใจดีดี ถามทางตลอดเลย สงสานลุงขับรถด้วยว่ะ
เจอแล้วก็กลับไปนอน เช็คอินแล้วก้อหลับเลย
๏ 23 กรกฏาคม ๏
ตื่นมาโมงเช้า วันนั้นจะต้องเจอคนที่ไปรถตู้ด้วย ตอนแรกกัวๆ ว่าจะเจอกะคนน่ากลัวรึป่าว โล่งใจว่ะ เจอแต่คนดีๆ ( คือแบบว่าเราเหมือนเฮงๆ ยังไงก็ไม่รู้ ไปตามแล้วเจอแต่คนดีๆ ทั้งนั้น ทั้งพี่ ๆ น้อง ๆ แล้วก็พี่สตาฟ คือที่ใครบอกว่าพี่สตาฟ ดุ ดุ กัน เราขอคอนเฟิรมอ่ะ ว่าพี่ ๆ เค้าดีกันมากๆ ไม่หลอก ..ยกเว้นเช้าวันที่ 23ที่โรงแรม ..คือถามไรบอกหมด ชอบว่ะ ) ออกจากที่พักเรา ก็ 3 โมงเช้า ไปนั่งรอที่โรงแรม อยากจะบอกว่า กล้องญี่ปุ่น ถ่ายๆๆ พัดเรากะขวัญด้วย แบบถ่ายนานมาก อายว่ะ ไม่รู้จะทำไง ชูสองนิ้ว แล้วเรียกจิน อาคานิชิ เหอๆ ขวัญก็ คาเมะ คาเมะ อยากให้เค้าตัดออกไป ไม่ต้องเอาเราเข้าไปเอี่ยวด้วย อย่าเลยนะเหอๆ
ตื่นเต้นว่ะ จะได้เจอจินแล้ว นั่งปวดขามาก นั่งยองๆ ในโรงแรมก็ดูสนุกสนานดี มีการร้องเพลง สนุก แต่สรุปคือเค้าไม่ได้ออกทางที่เรารอกัน ได้ยินเสียงกรี๊ดข้างบน คือความคิดของเราทายถูกว่าต้องถูกหลอกแน่ๆ เรากะลังอึ้ง ขวัญจับมือวิ่งๆ ไปอีกทาง เราเห็นเงาว่ะ เงาทักกี้ เงาจิมมี่ จากนั้นไม่สนใจ ไปอยู่ข้างหน้าเลย แบบว่า นั่งยองๆ การ์ดบอกว่าระวังโดนเหยียบนะหนู ขอบคุนที่ห่วงค่ะ บอกการ์ดว่า ไม่ต้องห่วงหนูค่ะ ห่วงจูเนียร์ดีกว่า ลุงไม่ต้องห่วงหนู หนูไม่ทำไรเค้าแน่ๆ เชื่อใจได้เลย ลุงก็ไม่ได้กันเรา เหอๆ เพราะกันไม่ได้เรานั่งยองๆ ทักกี้เดินมาแบบเท่ห์มาก เหมือนเจ้าชายเลยว่ะ เราก็ยื่นมือไป เรียกทักกี้ ได้จับมือทักกี้ด้วย นุ่มมากๆหันไปเจอซึบาสะ แบบกัวอ่ะ ออร่าป๋าบะแบบแรงมากไม่กล้าแม้แต่จะยื่นมือไป ได้แต่ดู คือกูก้อมีบุญ เรายังนั่งยองๆ เหมือนเดิมอยู่ จิมมี่ตามมา เราก็แบบเรียกจิมมี่ๆ ๆ จิมมี่หันมาดูด้วย หันมาดูเราช่ายม้า ยื่นมือไปแตะขานิดนึง แล้วก็เอามือมาดม เหอๆ เหมือนโรคจิตหว่ะ แล้วก็ขึ้นรถไป แล้วใจก็แล้วต่อไปก็คัตตุนแล้วเด่ะ เหอๆ เราเริ่มหวั่นไหว ตื่นเต้นว่ะ ซักพักคาเมะเดินมาเราก็ยื่นมือไปแตะขาคาเมะ เรียกคาเมะ ๆ ๆ จับแล้วเอามาดมอีกแล้ว เหอๆ แล้วจากนั้นเราก็นั่งยองๆ ไม่ได้อีกแล้ว ต้องยืนเพราะคนเบียดมามาก แม้แต่การ์ดยังคุมไม่ไหว จากนั้นก็คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าจินต้องเดินตามมาแน่ๆ จินมันคงไม่หล่อ จินไม่หล่อ จินไม่หล่อ จินไม่หล่อ ... จินเดินมาแล้ว จินหล่อว่ะ ใครบอกว่าจิน ไม่หล่อ เราขอเถียง หล่อสุดตีน .. แต่อยากบอกว่าจินน่ะเอ๋อมากๆเลย ทำไมไม่รีบขึ้นไปบนรถหว่ะ ยังมีเวลามายิ้มเอ๋อแดกอยู่หน้าประตู เหอๆ ก็รีบ ๆวิ่งเข้าไปในรถเด่ะ ( จินเอ๋อมาก ) คือไม่ไปซักกะที เราก็เลยโดนดันเข้าข้างหน้าไปเรื่อยๆ แล้วจินก็โดนดันเข้ามาใกล้เรา คือตายไปเลยดีไหม๊ ไม่อยากจะเชื่อโคตใกล้กันมากแบบว่าใกล้จริงๆ แบบหน้าเราคือซบอกจินเลย ( ได้กลิ่นบุหรี่จากจินด้วย )แต่อยากบอกว่า เราก็ดีใจนะ แต่ ความรู้สึกตอนนั้นแบบ จินมันตื่นตะหนกมากๆ แบบ รอบตัวมีแต่คนจิงๆ ดันเข้าไปเรื่อยๆคือถ้าเราจะโอบ กอดก็ได้เลยแต่ ไม่กล้าว่ะกัวเค้าเจ็บไปมากกว่านี้ กัวเค้าไม่กล้ามาอีก แบบว่าเราพูดกะจินได้อย่างเดียว คือ ซุมิมาเซง ๆๆๆๆๆๆๆ อยากร้องไห้ว่ะต่อมาก็นากามารุ ออกมา จุนโนะ อุเอดะ โคกิ อยากบอกว่า ช่วง 4 คนนี้แหล่ะ อลหม่านมากแบบเราต้องกลายเป็นการ์ดให้เลย ทุ่มสุดใจ แล้วคือพัดที่เราทำมากลายเป็นเศษอะไรก็ไม่รู้ คือเสียใจว่ะ โดนเหยียบซะเละเทะเลย รูปจิน ชื่อจิน คือโดนเหยียบจนไม่เหลือชิ้นดีเลยอ่ะจุนโนะ โคคิ อุเอดะ เหมือน เดอะ แมทริกซ์อ่ะเข้าใจม้า คือเหมือนหลบกระสุนอะไรประมานนั้น ตอนนั้นนะหน้าอุเอดะท่ากลัวมากๆ จะร้องไห้เลย สงสารว่ะแต่ทำไงดีล่ะ คือเราล้มไปแล้ว เจ็บมาก ไม่ได้เป็นการ์ดให้จูเนียร์แล้ว เราได้แต่จับขาของโคกิไว้ไม่ให้เค้าล้มแทน
แต่ซึ้งใจจุนโนะนะแบบโดนขนาดนั้นยังยิ้มอีกแน่ะ สุดท้ายก็ขึ้นรถไปได้ด้วยความสะบักสะบอม ก็โล่งใจ ขวัญเห็นเราเลยจับเราแล้ววิ่งไป ( เราเอ๋อๆ เหมือนกัน)นึกขึ้นได้พัดเราๆ ไม่ทันแล้วขวัญจับมือเรามาแล้ว คือไม่ได้เก็บชิ้นส่วนเลยไง รู้สึกแย่จิงๆ แต่ก็วิ่งลงมาตรงปากทางออก คือเราวิ่งๆ ไปเห็นรถตู้คาเมะเลยวิ่งไป
แบบใกล้คาเมะมาก ๆ ทำมือรูปหัวใจให้คาเมะ คาเมะก็หันมา หน้าใกล้กันว่ะ ใกล้กันมาก คาเมะหันมาพูด ช๊อตโตะ ๆ ๆ หน้าเรากะปากมันใกล้กันมาก เบาะก็เอนมาติดผนังอีก เอาเลยคาเมะเอาปากมาใกล้ๆ กูเลย เอ.. หรือจะจอดรถลงมาจูบกันเลยมั๊ย อย่าอย่างงี้เลย กะจกมันหนาเกินไป เหอๆ ๆ แต่อยากจะร้องไห้ว่ะ เราเห็นแต่คาเมะคนเดียวไง ไม่รู้เลยว่าจินนั่งอยู่ข้างๆ คาเมะ มารู้อีกที ขึ้นเราขึ้นรถตู้ไปแล้ว เหอๆ จินเข้าใจว่าเราชอบคาเมะแน่ ๆ โฮๆ ( ก็เมิงเล่นกะคาเมะอย่างงั้นเค้าคงนึกว่าเมิงชอบเค้าม้างง เหอๆ ) สรุปก็คือเจอเห็นชัดๆ ก็แค่หน้าโรงแรมน่ะแหล่ะ เราก็ตามไปตึก Gmm เมื่อคืนตอนที่เราหาโรงแรม เราผ่านตึกนี้มาบ่อยมาก
แต่แม่ง โคตโง่เลย มัวดูแต่อะไรก็ไม่รู้ เหอๆ บอกแล้วไงเราก็ เอ๋อ ๆ พอๆ กะจินนะแหละ เหอๆ แต่ตอนที่ได้รับข้อความจาก AIS รู้สึกดีนะ เพื่อนๆ ก็จะค่อยๆได้รับข้อความกัน ค่อยๆ กรี๊ดดีใจทีละกลุ่ม ให้ความรู้สึกดีมากเลยล่ะ จากนั้นเราก็ไปที่ อิมแพ็ค ไปแอบดู เค้าซ้อมกัน แอบจริงๆนะ ช่องประตูเห็นแต่เสื้อมิกกี้เม้าส์ เหอๆ คาเมะ แน่ๆ ๆ นินิ โคกิแน่ๆ ขาจินแน่ๆ แค่นี้ก็มีความสุข ฮ่าๆ เหมือนบ้าๆ เลยเรา แต่ทนไม่ไหวเพราะสตาฟสูบบุหรี่ใส่ช่องเราเหอๆ เลยต้องออกมา แล้วก็แอบส่องใหม่ เล่นกะใครไม่เล่นนะ เหอๆ พี่สตาฟ อิอิ แล้วเราก็ไปส่งน้องๆ ที่บ้าน แล้วก็ไม่ตามตอนออกมาจากอิมแพคล่ะพอก่อนหาไรกิน ขอไปพักๆ ดีแล้วที่เราไม่ตาม เห็นเค้าว่ากันมาว่า ทุกคนโดนหลอกตาม ๆ กัน คือเค้าล่องเรือไป ส่วนแฟน ๆ โดนหลอกว่าเค้าจะขึ้นรถบัส.... เฮ้อ จะโดนหลอกซะอีกกี่รอบเนี่ย ตอนประมานสี่ทุ่มกว่าๆ คือเรารู้มาว่าเค้ากินข้าวกันข้างล่าง ก็เห็นจินสูบบุหรี่ 3 ฟอด เก่งว่ะ ทีเดียวเอาไป 3 ฟอดเลย มะเร็งปอดถามหาแน่ๆ อาคานิชิคุงแล้วเราก็ถามพี่พนักงานว่ามีทางอื่นจะเห็นชัดกว่านี้ไหม๊ พี่เค้าก็ให้ไปดูข้างสนามที่ล้อมรั้วไว้ ( ประทับใจพี่มากค่ะ) เห็นแต่หัวเมะ หัวทักกี้ หัวจิน หัวจุนโนะ หัวจิมมี่ แต่ก็ชัดดี สักพักจุนโนะเดินมาใกล้ทีเราแอบดูกันอยู่คือมาเอาอะไรก็ไม่รู้ หยิบไปกินชิ้นเดียว น่ารักดี ต่อมาเป็นโคกิ นากามารุ และไทสุเกะ ( กิ๊กใหม่เรา) โคกิอุ้มตุ๊กตาหมีพูห์มาด้วย เหมือนแฟนจะให้มา ดีใจด้วยนะแฟนคนที่ให้ เพราะเหมือนโคกิจะรักมากเลย อุ้มตลอด แล้วโคกิก็เล่นผลักหัว น่ารักดีสักพัก เมะจินและอุเอดะ ก็ไปแถวๆ ศาลาน่ะ เหมือนจะมาเดินโชว์ตัวเลย เหอๆ ทำไมคือมาตดกันหรอ( ล้อเล่น เหอ ๆ ) เดินมาแล้วก็เดินไปแบบไร้จุดหมาย เหอๆ ขากลับเมะเดินน่ารัก เดินแรดๆ ตามสไตล์มันน่ะแหละ แล้วจินก็เดินแบบเอาแขนงอๆ แบบเวลาร้องเพลงนะแหละ คือสไตล์มันเลย เหอๆน่ารักดี แล้วก็มีเพื่อนๆ มาเต้นเซิ้งให้ดู คือเราว่าดีนะ น่ารักดี เราว่าพวกจูเนียร์เค้าคงจะประทับใจ แต่จิมมี่ กะ คาเมะ รำน่ารักดีเหมือนแมงสาบโดนน้ำร้อนลวก เหอๆ หรือมดขึ้นหัว คันหัวหยิกๆๆ ฮ่าๆ ( ได้ข่าวมาอีกทีว่า คาเมะที่เต้นนั้นนะเป็นท่ารำของญี่ปุ่น หรอ ? ? ) จากนั้นเค้าก็ถ่ายรูปกันแล้วก็ขึ้นไปอีกทาง สรุปว่าเที่ยงคืนกว่าๆ เราก็กลับบ้านไปนอน เหอๆ คุ้มว่ะวันนี้โคตคุ้มน่ารักกันจริงๆ เลย
๏ ปอลอ ๏
- วันนี้แค่นี้ก่อนละกัน คือเราแอบโดดมาอัพนะ โดดมา 2 ชม.แล้ว ยังเล่าไม่หมดเลย ฮ่าๆ แบบอยากเล่ามากๆ เหอๆ
- อ้อ.. คือเราเก็บอาไรได้ก็ไม่รู้..เป็นเหมือนแบตอะไรซักกะอย่างตอนที่อยู่หน้าโรงแรม คือชลมุนมาก เด๋วเราจะเอารูปมาลงแระกันนะ
คือใจอยากจะคิดว่าเป็นของนากา เพราะตอนนั้นนากามารุกะลังขึ้นรถพอดี แต่ มาคิดดูอีกทีนากาพกของไรอย่างงี้ด้วยหรอ
ไม่ของเพื่อนก็ของการ์ดแน่เลย เหอๆ เหอๆ
- คือขวัญมันเล่าเดาๆ ว่า " นินิ เมิงคิดหมือนกูม้า .. ที่ทั๊กกี้น้ำตาซึมในมิท&กี๊ซ อาจจะเป็นเพราะว่า
1. ปลื้มใจกะแฟนๆ
2. เหงื่อหรือแสงแฟลซเข้าตา
3. เพราะเคียดกะข่าวที่ญี่ปุ่น เหอๆ
คือเราขอคิดเป็นขอ 1 ดีกว่านะ ฮ่าๆ เมิงสันนิดถานอะไรของเมิงเนี่ยห๊า คนกะลังซึ้งๆเหอๆ
มาคราวนี้เรารักกี้กะป๋าบะมากกว่าเดิม มากๆ ๆๆ ๆๆ เลยนะ
๏ 24 กรกฏาคม ๏
เราตัดสินใจกับเพื่อนๆ ที่ตามด้วยกันว่าจะไปรอที่โรงแรม
ไม่ไปอิมแพ็คแหล่ะ บัตรช่างหัวมัน ( อยากบอกว่าตัดสินใจผิดพลาดอย่างมาก )
แต่รออยู่ที่โรงแรมก็คุ้มนะเราว่า อย่างน้อย จิมมี่ก็ส่งจูบให้และจินก็โบกมือให้
รอๆ นึกว่าจะโดนหลอกอีกแล้ว สรุปคือไม่โดนค่ะ ไม่โดน
ออกมาแล้วๆ ๆ เราไม่เห็นตอนออกมา เพราะเรายืนอยู่หลังรถบัส
เราเห็นจิมมี่ และ โอกุระ ( หล่อค่ะ หลงเด็กคันไซอีกคนแล้ว )
เล่นกะจิมมี่อยู่ เห็นอีกแถวถัดไปอีก 2 ที่นั่ง ซึบาสะนั่ง อีกที่ว่างไว้
for who ฟอร์จิน จินมานั่งกลางซึบาสะและจิมมี่ ไม่สนแล้วเรา
จิมมี่หรือซึบาสะ คือข้างหน้าจินเลย จินแม่งลูกเดียว
วันนั้นเราเสือกเสร่อใส่เสื้อมิกกี้เมาท์ไป ( แต่เราชอบเสื้อมิกกี้เม้าท์ว่ะ
ไม่ใช่เพราะคาเมะใส่ แต่เพราะน่ารักดี ) เอาเลยมั๊ย เข้าใจให้ผิดไปเลย
เรารักจิน แต่ใส่เสื้อคาเมะ วิ่งตามรถคาเมะ ทั้งๆ ที่จินก็นั่งอยู่ข้างๆ
เราเสือกมองไม่เห็น เหอ ๆ ๆ อยากร้องไห้ โฮ ๆ ๆ
เราถ่ายๆ รูป ๆ ถ่ายแบบไม่มองผ่านกล้อง ตามองแต่จิน ปากร้องกรี๊ดๆ
มือกดชัตเตอร์ จินไม่สนใจ สนใจแต่ผมมัน หยองอยู่แล้วไม่ต้องไปมัดหรอก
ฮ่าๆ จินมัดผม มัดแล้วน่ารักดี มันแอบส่องกระจกตรงเงาของรถบัสอ่ะ
( ทำไมในเมียวโจมัดผมแล้ว อุบาทว์ ว่ะไม่เข้าใจ ?? ) รถกะลังจะออกเราก็
เรียกร้องจิน จินไม่ยอมมองเราเลย เหอๆ คือคงคิดว่า อินี้ เมิงใส่เสื้อมิกกี้มา
เมิงก็ไปเรียกคาเมะเด่ะ มาเรียกไรกู เหอๆ ๆ เราวิ่งมาจากหน้าโรงแรมนะ
จากวงเวียนมาถึงทางต่างระดับสุดท้ายนะ มันเพิ่งจะเห็นความดีของกู เหอๆ
ก้มมาโบกมือให้ ขอบคุนนะ ที่เห็นความพยายามของกูซะที ขอบคุนจิงๆ
จากนั้นไม่ไหวละ เหนื่อย ความดันต่ำกำเริบ หันไปอีกที เห็นแต่จิมมี่ส่งจูบให้
เฮ้อ !! จิมมี่ขอโทดนะ จิมมี่ที่แสนดี ไม่เคยทำอะไรให้สักกะอย่าง ไม่วิ่งตาม
ไม่มีพัดให้จิมมี่ แต่จิมมี่ผู้แสนดีก็เล่นกะอีคน ๆ นี้ตลอด ขอบคุนนะกับความใจดี
ไม่เหมือนอีกคน วิ่งจนน้ำหนักลด กูก็ยังไม่ค่อยได้อะไรเลย เหนื่อยใจว่ะ !!
ไปอิมแพคทั้งที่ เหงื่อโทรม ๆ ๆ ไปรอต่อแถว แถวแม่งยาวเหยียด กูส่งไปตั้งเยอะ
ได้นั่งชั้น 4 สะใจมั๊ย คนส่งไป 8 ฉบับ ได้นั่ง A 1 กูส่งไป 1000 กว่า ได้นั่งชั้น 4
หาทางนั่งชั้น 2 สตาฟดุว่ะ เราไม่เอา เราไม่ยุ่ง กลับไปนั่งที่เดิมก็ได้ พี่กิฟท์มาหา
บอกว่าไปนั่งกะพี่ดีกว่า เห็นชัดดี ชัดจริงๆ ชัดมาก มากกว่าที่เรานั่งอยู่ ขอบคุนนะพี่กิฟท์
ที่ที่พี่กิฟท์พาไปเห็นจูเนียร์เปลี่ยนเสื้อด้วย ละลาย ตายๆ ดูคอนๆ จินเต้นๆ น่ารัก
ดีใจร้องไห้ๆ ร้องหลายรอบมาก น่ารักกันทุกคน จินมาเต้นน่ารัก เต้นบนกล่องกะจุนโนะ
น่ารักดี เล่นจ๊ะเอ๋ ปัญญาอ่อน น่ารักดี แฟนก็กรี๊ด รวมทั้งเราด้วย เหอๆ ๆ คอนจบสนุก
เราไม่ไหว อยากเห็นจูเนียร์แก้ผ้า แอบดูจากข้างบนชั้น 4 ไทสุเกะ วาตารุ จิมมี่
อุเอดะ คิตายามะ อีดะ และ ผู้จัดการผู้หญิง จากญี่ปุ่นอ่ะ และน่าจะมีอีกไม่เห็นไม่ชัด
เพราะมืด แต่ 5 คน อยู่ตรงไฟเลยเห็นชัดเจน บุกเดี่ยวเดินไปคนเดียว ฮ่าๆ เรียกจิมมี่
วาตารุ ไทสุเกะ ( กิ๊กใหม่ ) เคียวเฮ คิตายามะ อุเอดะ ไอ เลิฟ ยู ฮ่าๆ โบกมือ โบกไม้
ทุกคนน่ารัก ใจดี โบกมือให้ทุกคน จิมมี่ ทำมือ ไอ เลิฟ ยู ให้ ถ้าเป็นชั้น 2 เราคงจะกระโดดลงไป
แต่นี่มันชั้น 4 กระโดดไปคงตาย ฮ่า ๆ ๆ เล่นกันนานพอควร สตาฟเลยมาเรียก น้องๆ ไป
ได้แล้วครับ ๆ อ่า ไม่อ่ะพี่อยากดูต่อ ไม่ ๆ ฮ่า ๆ ทำไม่ได้ กลัวพี่ฆ่าซะก่อน
วิ่ง ๆ ไป รับของรางวัล 2 รางวัล เหียก เค้าให้ใช้ 1 - 2 - call เพื่อนเราส่ง G1800 ไป ฮ่า ๆ
แห้ว กลับมา อยากได้ว่ะ ผ้าทักกี้กะป๋า ตั้ง 2 ผืน เสียดาย !!
วิ่งๆ ไปเทอเรสซ่า เหนื่อย เหนื่อยมาก วิ่งระหว่างร้าน กะ ทางออก รถบัสหลายรอบมาก
ป้าใจดีบอก หนูๆ ป้าเห็นเด็กผมทองหลายคนเดินไปทางนู้นแน่ะ
ไปถึงเห็นคาเมะส่ายตูด แค่เห็นตูดก็รู้ว่าเป็นอิเต่า เต่าแรด เต่าชอบเสียงกรี๊ด พอได้ยินเสียงกรี๊ดได้ใจ
ทำต่อ ส่ายไปมา ถ่ายรูปยังมีอารมส่ายตูด สักพักถ่ายรูปเสร็จเราก็ต้องไปหาทางต่อไป พยายามทุกอย่าง
เผอิญเจอพี่สตาฟใจดี หล่อด้วย 55+ พี่แกบอกว่า ไม่ได้ออกทางนี้หลอกน้อง จริงๆ นะ
เราก็เชื่อ เชื่อผู้ใหญ่แล้วดี คือออกรถบัส เปิดประตูออกมามีคือเต็มรถบัสเลย ขึ้นรถกันอยู่ข้างในแล้ว
เสียใจว่ะถือพัดจิน โบกมือให้จินทั้งๆ ที่ยังหาจินไม่เจอ เจอแต่ไทสุเกะ วาตารุ น้องๆ ใจดี โบกมือให้ตลอด
แต่เราเลว ไม่สนใจ แต่สุดท้ายก็หาจินไม่เจอ นิแหละผลกรรมแห่งความเลว
๏ 25 กรกฏาคม ๏
ได้ข่าวกรองมาว่า สแตนด์บาย เที่ยง เราไปรอ 5 โมง สรุปออกมาก็ บ่ายโมง ดีๆ ทุกทีรอ 3 ชม. วันนี้รอแค่ 2 ชม.ตอนรอ สภาพดูไม่ได้ อุบาทว์ นอนคาล๊อบบี้ กูไม่สนใจ ไม่ต้องสนใจภาพพจน์อีกต่อไปแล้ว ปล่อยให้มันเน่าๆอย่างนี้เถอะ และแล้ว ตอนบ่ายโมง ก็มีการมีท & กรี๊ด ร้องแฮปปี้เบริ์ดเดย์ให้จิน จินแม่งเอ๋อ เพิ่งรู้ก็มีคนมาบอกว่าเนี่ย เค้าร้องเพลงให้แกนะ อ่า ทำบอกเหวอ ตื่นเต้น มือชี้ตัวมันประมานว่า ให้กูหรอ อ๊า ขอบคุนนะ 55+ กูก็ร้องอยู่แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูจิน เมิงยังไม่รู้อีกหรอ 55+ แต่ชอบท่าคาเมะ ตอนร้องเพลงให้จิน หน้าคาเมะกวนๆ เออ ร้องให้มันก็ร้องไป ร้องไปเลยนะร้องไปเลย ประมานว่า หน้าตากูไม่ไหวแล้ว 55 เอากันเข้าไป ไม่ต้องห่วง คาเมะ เราก็เกือบเผลอใจให้แกไปแล้ว 55+ ได้แค่นั้นแหล่ะ ประมาน 4 นาที 46 วิ พวกเค้าก็ออกไป ไปบ้านเด็กอ่อนพยาไท ( อันนี้ภูมิใจที่เราทายถูก ) และก็ไปสีลมคอมเพล็ก สงสารว่ะ จะชอปปิ้งก็ไม่ได้ชอป เห็นเค้าบอกว่าหน้าตา คัตตุน แต่ละคน บอกบุญไม่รับ... เฮ้อ !! แต่เราได้เจอแค่ไทสุเกะกะเคียวเฮ เราต้องตามแบบ แอบๆ เจอไทสุเกะ ทางนี้ ก็ต้องอ้อมแกล้งเดินไปอีกทาง ไทสุเกะกะลังลงชั้นล่าง เราก็ต้องขึ้นข้างบน ต้องทำ เหมือนไม่ตาม เหนื่อยนะแบบนี้ ตลกตอนที่เจอไทสุเกะสวนทางกัน ขวัญบอกให้เดินไปอีกทางจะได้สวนกันอีก สรุปเค้าลงชั้นล่าง บันไดเลื่อนไปแล้ว ฮาวะ แผนการดี แต่ล้มเหลวไม่เป็นท่า 55+แต่มีครั้งนึง ขวัญชู2 นิ้วให้ ไทสุเกะไทสุเกะยิ้มแล้วก็ชู 2 นิ้วกลับ ตอนกำลังเลือกดูนาฬิกา ( มั้ง ) ตายคาบันไดเลื่อนเลยดีมั๊ย จากนั้นเราก็ หลงไทสุเกะไปอีกคน 55+ กลับมาถึงโรงแรม เศ้าว่ะ อยากบอกว่าตอนนั้นโรงแรมเป็นอะไรที่เศร้ามาก ขอบคุนพี่จินที่เราให้เราได้ไถ่โทษแม้จะไม่มากก็ตาม ซึ่งพวกเค้าเห็นคงจะตื้นตันใจเพียงเล็กน้อยแล้วก็ลืม แต่สำหรับเราไม่เลย จนทุกวันนี้ วันนั้นยังเป็นวันที่สำคัญติดตาเราตลอดมา แล้วคงจะไม่มีวันลืมเลย . .มิทติ้งที่ก่อนที่จะลากัน พวกเค้ากะลังจะกลับแล้ว และแล้วพวกเค้าก็ออกมา เห็นทักกี้ยังไม่ร้องไห้ แต่พอเห็นหน้าจิน ร้องไห้เลย น้ำตาไหล .. รีบเช็ดเด๋วเก็บรายละเอียดได้ไม่มากๆ เหอๆ แต่ว่าดีใจหรือเสียใจดีวะ ตรงที่จินยืนอยู่อยู่ประมานข้างหน้าเราเลย ... อยากจะกรี๊ดแต่กรี๊ดไม่ได้ พูดโกเมนนาไซ น้ำตาไหลอีกแล้ว จูเนียร์ทุกคน อึ้ง !! ทำท่าแบบตกใจ แล้วคาเมะมันก็ อ๊า โกเมนนาไซ มองหน้ากันแบบเหรอหรา แต่ก็ซึ้งใจคาเมะนะ คาเมะชูมือทำท่าว่าไม่เป็นไร เราร้องไห้เลย ร้องแบบสะอื้น คาเมะคนดี คาเมะน่ารัก แล้วก็ร้องเพลง ทักกี้กะซึบาสะ แอบเห็นทักกี้เช็ดตา ไม่รู้ว่าร้องไห้ หรือแฟลตเข้าตา เพราะ เราก็เห็นว่ามีแต่แสงแฟลตเยอะมาก แต่ก็ปลื้มแล้ว แค่รู้ว่าทักกี้โคตรักคนไทย สัมภาดก็ยังห่วงคนไทย รักว่ะ รักๆ จินพูด แล้วจะกลับมาอีก จิงๆ นะจิน กลับมานะ โฮๆ มาปีนี้เรากะนายไม่ค่อยมีอะไรที่ให้จดจำมากเท่าไหร่เลย ปีหน้านะ เจอกัน ปีนี้อย่าเพิ่งมา กำลังจะเอนท์แล้ว สู้ๆ รักๆ แกๆ มากๆ
สักพัก..เค้าก็กำลังจะไปกันแล้ว .. ทักกี้โบกมือลา ..อ๋า า า พวกเค้ากะลังจะกลับแล้วเด่ะ ..
ร้องไห้โฮๆ ผ้าเช็ดหน้าเปียก .. ตอนนั้นเราร้องไห้มองหน้าจิน หน้าตาพยายามสื่อความหมาย..จินจ๋ารักแกว่ะ
มันไปกันแล้ว โฮๆ ๆ จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน อ๊าส์ๆ . . . จะไม่ลืมช่วงเวลานั้นเลยว่ะ
๏ ปอลอ ๏
- คิดถึงพี่กิฟท์ พี่อ้น พี่โหน่ง น้องเดียร์ น้องเตย น้องตาล หว้า และ ฟาง กะ ส้ม ด้วยนะ คิดถึงมากๆ เลย
- ไม่ได้อัพ เพราะ โด้นท์ แฮฟ ทามส์ เหอๆ เลยอัพไดครั้งนี้เป็นอะไรที่ยาวมาก ไม่ต้องอ่านก็ได้นะจ๊า
- ขอบคุนพี่ส้ม พี่แพร พี่ฟิมล์ พี่กิ๊ก รึป่าวหว่า ขอบคุนมากเลยค่ะ ที่สำคัญ ผ้าโคคิด้วย ขอบคุนมากๆ ๆ เลย
- ขอบคุนจูเนียร์ที่ทำให้เราได้รู้จักกับใครหลายๆคน ทั้งๆ ที่เราคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอกันแน่ ๆ แต่ก็ได้ เจอและได้รู้จักกัน
และทำให้เรารู้ว่า คนอย่างเราก็ทรหดอดทน เป็นคนรู้จักคำว่า การรอคอย และเราสามารถวิ่ง มาราทอน ได้อย่างสบายๆ
มาคราวนี้ แอบมีใจให้คาเมะไปแล้ว 55 +
หมูหยอง .. ยังไงก็รักที่สุด
น่ารักเน๊อะ มาคราวนี้จุนโนะ เหมือนหล่อที่สุดเลย 55+
บรรยากาศในคอน
ฟูจิกายะ กิ๊กใหม่ๆ กิ๊กหม่าย 55+
คืนแรกที่ตั้งใจว่าจะไปรับที่สนามบินก็ดันไปไม่ทัน โทหาพี่กิฟท์ก็บอกว่าโดนหลอก เหอๆ เข้าใจพี่กิฟท์
โทหาพี่ส้ม แบบบอกว่าเจอแล้วนะ มาแล้ว เห็นแบบใกล้ชิดมากๆ เราก็อยากร้องไห้ว่ะ ดันไปไม่ทัน
นึกไว้ว่า กูมาไม่คุ้มแน่ๆ สัญญานโทสับเราก็ไม่ดี จะโทมาพี่ส้มก็เสียงแตก เลยรู้แค่ว่าพักอยู่โรงแรมมนเทียร
( ขอบคุนโรงแรมที่ดีมากๆ ) เลยยังไม่เช็คอิน ไปหาโรงแรมมนเทียรก่อน มาถึงกุงเทพ เที่ยงคืน เจอโรงแรมตีสาม คือเราวนอยู่แถวนั้นแบบนานมากๆๆ เหอๆ ลุงใจดีดี ถามทางตลอดเลย สงสานลุงขับรถด้วยว่ะ
เจอแล้วก็กลับไปนอน เช็คอินแล้วก้อหลับเลย
๏ 23 กรกฏาคม ๏
ตื่นมาโมงเช้า วันนั้นจะต้องเจอคนที่ไปรถตู้ด้วย ตอนแรกกัวๆ ว่าจะเจอกะคนน่ากลัวรึป่าว โล่งใจว่ะ เจอแต่คนดีๆ ( คือแบบว่าเราเหมือนเฮงๆ ยังไงก็ไม่รู้ ไปตามแล้วเจอแต่คนดีๆ ทั้งนั้น ทั้งพี่ ๆ น้อง ๆ แล้วก็พี่สตาฟ คือที่ใครบอกว่าพี่สตาฟ ดุ ดุ กัน เราขอคอนเฟิรมอ่ะ ว่าพี่ ๆ เค้าดีกันมากๆ ไม่หลอก ..ยกเว้นเช้าวันที่ 23ที่โรงแรม ..คือถามไรบอกหมด ชอบว่ะ ) ออกจากที่พักเรา ก็ 3 โมงเช้า ไปนั่งรอที่โรงแรม อยากจะบอกว่า กล้องญี่ปุ่น ถ่ายๆๆ พัดเรากะขวัญด้วย แบบถ่ายนานมาก อายว่ะ ไม่รู้จะทำไง ชูสองนิ้ว แล้วเรียกจิน อาคานิชิ เหอๆ ขวัญก็ คาเมะ คาเมะ อยากให้เค้าตัดออกไป ไม่ต้องเอาเราเข้าไปเอี่ยวด้วย อย่าเลยนะเหอๆ
ตื่นเต้นว่ะ จะได้เจอจินแล้ว นั่งปวดขามาก นั่งยองๆ ในโรงแรมก็ดูสนุกสนานดี มีการร้องเพลง สนุก แต่สรุปคือเค้าไม่ได้ออกทางที่เรารอกัน ได้ยินเสียงกรี๊ดข้างบน คือความคิดของเราทายถูกว่าต้องถูกหลอกแน่ๆ เรากะลังอึ้ง ขวัญจับมือวิ่งๆ ไปอีกทาง เราเห็นเงาว่ะ เงาทักกี้ เงาจิมมี่ จากนั้นไม่สนใจ ไปอยู่ข้างหน้าเลย แบบว่า นั่งยองๆ การ์ดบอกว่าระวังโดนเหยียบนะหนู ขอบคุนที่ห่วงค่ะ บอกการ์ดว่า ไม่ต้องห่วงหนูค่ะ ห่วงจูเนียร์ดีกว่า ลุงไม่ต้องห่วงหนู หนูไม่ทำไรเค้าแน่ๆ เชื่อใจได้เลย ลุงก็ไม่ได้กันเรา เหอๆ เพราะกันไม่ได้เรานั่งยองๆ ทักกี้เดินมาแบบเท่ห์มาก เหมือนเจ้าชายเลยว่ะ เราก็ยื่นมือไป เรียกทักกี้ ได้จับมือทักกี้ด้วย นุ่มมากๆหันไปเจอซึบาสะ แบบกัวอ่ะ ออร่าป๋าบะแบบแรงมากไม่กล้าแม้แต่จะยื่นมือไป ได้แต่ดู คือกูก้อมีบุญ เรายังนั่งยองๆ เหมือนเดิมอยู่ จิมมี่ตามมา เราก็แบบเรียกจิมมี่ๆ ๆ จิมมี่หันมาดูด้วย หันมาดูเราช่ายม้า ยื่นมือไปแตะขานิดนึง แล้วก็เอามือมาดม เหอๆ เหมือนโรคจิตหว่ะ แล้วก็ขึ้นรถไป แล้วใจก็แล้วต่อไปก็คัตตุนแล้วเด่ะ เหอๆ เราเริ่มหวั่นไหว ตื่นเต้นว่ะ ซักพักคาเมะเดินมาเราก็ยื่นมือไปแตะขาคาเมะ เรียกคาเมะ ๆ ๆ จับแล้วเอามาดมอีกแล้ว เหอๆ แล้วจากนั้นเราก็นั่งยองๆ ไม่ได้อีกแล้ว ต้องยืนเพราะคนเบียดมามาก แม้แต่การ์ดยังคุมไม่ไหว จากนั้นก็คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าจินต้องเดินตามมาแน่ๆ จินมันคงไม่หล่อ จินไม่หล่อ จินไม่หล่อ จินไม่หล่อ ... จินเดินมาแล้ว จินหล่อว่ะ ใครบอกว่าจิน ไม่หล่อ เราขอเถียง หล่อสุดตีน .. แต่อยากบอกว่าจินน่ะเอ๋อมากๆเลย ทำไมไม่รีบขึ้นไปบนรถหว่ะ ยังมีเวลามายิ้มเอ๋อแดกอยู่หน้าประตู เหอๆ ก็รีบ ๆวิ่งเข้าไปในรถเด่ะ ( จินเอ๋อมาก ) คือไม่ไปซักกะที เราก็เลยโดนดันเข้าข้างหน้าไปเรื่อยๆ แล้วจินก็โดนดันเข้ามาใกล้เรา คือตายไปเลยดีไหม๊ ไม่อยากจะเชื่อโคตใกล้กันมากแบบว่าใกล้จริงๆ แบบหน้าเราคือซบอกจินเลย ( ได้กลิ่นบุหรี่จากจินด้วย )แต่อยากบอกว่า เราก็ดีใจนะ แต่ ความรู้สึกตอนนั้นแบบ จินมันตื่นตะหนกมากๆ แบบ รอบตัวมีแต่คนจิงๆ ดันเข้าไปเรื่อยๆคือถ้าเราจะโอบ กอดก็ได้เลยแต่ ไม่กล้าว่ะกัวเค้าเจ็บไปมากกว่านี้ กัวเค้าไม่กล้ามาอีก แบบว่าเราพูดกะจินได้อย่างเดียว คือ ซุมิมาเซง ๆๆๆๆๆๆๆ อยากร้องไห้ว่ะต่อมาก็นากามารุ ออกมา จุนโนะ อุเอดะ โคกิ อยากบอกว่า ช่วง 4 คนนี้แหล่ะ อลหม่านมากแบบเราต้องกลายเป็นการ์ดให้เลย ทุ่มสุดใจ แล้วคือพัดที่เราทำมากลายเป็นเศษอะไรก็ไม่รู้ คือเสียใจว่ะ โดนเหยียบซะเละเทะเลย รูปจิน ชื่อจิน คือโดนเหยียบจนไม่เหลือชิ้นดีเลยอ่ะจุนโนะ โคคิ อุเอดะ เหมือน เดอะ แมทริกซ์อ่ะเข้าใจม้า คือเหมือนหลบกระสุนอะไรประมานนั้น ตอนนั้นนะหน้าอุเอดะท่ากลัวมากๆ จะร้องไห้เลย สงสารว่ะแต่ทำไงดีล่ะ คือเราล้มไปแล้ว เจ็บมาก ไม่ได้เป็นการ์ดให้จูเนียร์แล้ว เราได้แต่จับขาของโคกิไว้ไม่ให้เค้าล้มแทน
แต่ซึ้งใจจุนโนะนะแบบโดนขนาดนั้นยังยิ้มอีกแน่ะ สุดท้ายก็ขึ้นรถไปได้ด้วยความสะบักสะบอม ก็โล่งใจ ขวัญเห็นเราเลยจับเราแล้ววิ่งไป ( เราเอ๋อๆ เหมือนกัน)นึกขึ้นได้พัดเราๆ ไม่ทันแล้วขวัญจับมือเรามาแล้ว คือไม่ได้เก็บชิ้นส่วนเลยไง รู้สึกแย่จิงๆ แต่ก็วิ่งลงมาตรงปากทางออก คือเราวิ่งๆ ไปเห็นรถตู้คาเมะเลยวิ่งไป
แบบใกล้คาเมะมาก ๆ ทำมือรูปหัวใจให้คาเมะ คาเมะก็หันมา หน้าใกล้กันว่ะ ใกล้กันมาก คาเมะหันมาพูด ช๊อตโตะ ๆ ๆ หน้าเรากะปากมันใกล้กันมาก เบาะก็เอนมาติดผนังอีก เอาเลยคาเมะเอาปากมาใกล้ๆ กูเลย เอ.. หรือจะจอดรถลงมาจูบกันเลยมั๊ย อย่าอย่างงี้เลย กะจกมันหนาเกินไป เหอๆ ๆ แต่อยากจะร้องไห้ว่ะ เราเห็นแต่คาเมะคนเดียวไง ไม่รู้เลยว่าจินนั่งอยู่ข้างๆ คาเมะ มารู้อีกที ขึ้นเราขึ้นรถตู้ไปแล้ว เหอๆ จินเข้าใจว่าเราชอบคาเมะแน่ ๆ โฮๆ ( ก็เมิงเล่นกะคาเมะอย่างงั้นเค้าคงนึกว่าเมิงชอบเค้าม้างง เหอๆ ) สรุปก็คือเจอเห็นชัดๆ ก็แค่หน้าโรงแรมน่ะแหล่ะ เราก็ตามไปตึก Gmm เมื่อคืนตอนที่เราหาโรงแรม เราผ่านตึกนี้มาบ่อยมาก
แต่แม่ง โคตโง่เลย มัวดูแต่อะไรก็ไม่รู้ เหอๆ บอกแล้วไงเราก็ เอ๋อ ๆ พอๆ กะจินนะแหละ เหอๆ แต่ตอนที่ได้รับข้อความจาก AIS รู้สึกดีนะ เพื่อนๆ ก็จะค่อยๆได้รับข้อความกัน ค่อยๆ กรี๊ดดีใจทีละกลุ่ม ให้ความรู้สึกดีมากเลยล่ะ จากนั้นเราก็ไปที่ อิมแพ็ค ไปแอบดู เค้าซ้อมกัน แอบจริงๆนะ ช่องประตูเห็นแต่เสื้อมิกกี้เม้าส์ เหอๆ คาเมะ แน่ๆ ๆ นินิ โคกิแน่ๆ ขาจินแน่ๆ แค่นี้ก็มีความสุข ฮ่าๆ เหมือนบ้าๆ เลยเรา แต่ทนไม่ไหวเพราะสตาฟสูบบุหรี่ใส่ช่องเราเหอๆ เลยต้องออกมา แล้วก็แอบส่องใหม่ เล่นกะใครไม่เล่นนะ เหอๆ พี่สตาฟ อิอิ แล้วเราก็ไปส่งน้องๆ ที่บ้าน แล้วก็ไม่ตามตอนออกมาจากอิมแพคล่ะพอก่อนหาไรกิน ขอไปพักๆ ดีแล้วที่เราไม่ตาม เห็นเค้าว่ากันมาว่า ทุกคนโดนหลอกตาม ๆ กัน คือเค้าล่องเรือไป ส่วนแฟน ๆ โดนหลอกว่าเค้าจะขึ้นรถบัส.... เฮ้อ จะโดนหลอกซะอีกกี่รอบเนี่ย ตอนประมานสี่ทุ่มกว่าๆ คือเรารู้มาว่าเค้ากินข้าวกันข้างล่าง ก็เห็นจินสูบบุหรี่ 3 ฟอด เก่งว่ะ ทีเดียวเอาไป 3 ฟอดเลย มะเร็งปอดถามหาแน่ๆ อาคานิชิคุงแล้วเราก็ถามพี่พนักงานว่ามีทางอื่นจะเห็นชัดกว่านี้ไหม๊ พี่เค้าก็ให้ไปดูข้างสนามที่ล้อมรั้วไว้ ( ประทับใจพี่มากค่ะ) เห็นแต่หัวเมะ หัวทักกี้ หัวจิน หัวจุนโนะ หัวจิมมี่ แต่ก็ชัดดี สักพักจุนโนะเดินมาใกล้ทีเราแอบดูกันอยู่คือมาเอาอะไรก็ไม่รู้ หยิบไปกินชิ้นเดียว น่ารักดี ต่อมาเป็นโคกิ นากามารุ และไทสุเกะ ( กิ๊กใหม่เรา) โคกิอุ้มตุ๊กตาหมีพูห์มาด้วย เหมือนแฟนจะให้มา ดีใจด้วยนะแฟนคนที่ให้ เพราะเหมือนโคกิจะรักมากเลย อุ้มตลอด แล้วโคกิก็เล่นผลักหัว น่ารักดีสักพัก เมะจินและอุเอดะ ก็ไปแถวๆ ศาลาน่ะ เหมือนจะมาเดินโชว์ตัวเลย เหอๆ ทำไมคือมาตดกันหรอ( ล้อเล่น เหอ ๆ ) เดินมาแล้วก็เดินไปแบบไร้จุดหมาย เหอๆ ขากลับเมะเดินน่ารัก เดินแรดๆ ตามสไตล์มันน่ะแหละ แล้วจินก็เดินแบบเอาแขนงอๆ แบบเวลาร้องเพลงนะแหละ คือสไตล์มันเลย เหอๆน่ารักดี แล้วก็มีเพื่อนๆ มาเต้นเซิ้งให้ดู คือเราว่าดีนะ น่ารักดี เราว่าพวกจูเนียร์เค้าคงจะประทับใจ แต่จิมมี่ กะ คาเมะ รำน่ารักดีเหมือนแมงสาบโดนน้ำร้อนลวก เหอๆ หรือมดขึ้นหัว คันหัวหยิกๆๆ ฮ่าๆ ( ได้ข่าวมาอีกทีว่า คาเมะที่เต้นนั้นนะเป็นท่ารำของญี่ปุ่น หรอ ? ? ) จากนั้นเค้าก็ถ่ายรูปกันแล้วก็ขึ้นไปอีกทาง สรุปว่าเที่ยงคืนกว่าๆ เราก็กลับบ้านไปนอน เหอๆ คุ้มว่ะวันนี้โคตคุ้มน่ารักกันจริงๆ เลย
๏ ปอลอ ๏
- วันนี้แค่นี้ก่อนละกัน คือเราแอบโดดมาอัพนะ โดดมา 2 ชม.แล้ว ยังเล่าไม่หมดเลย ฮ่าๆ แบบอยากเล่ามากๆ เหอๆ
- อ้อ.. คือเราเก็บอาไรได้ก็ไม่รู้..เป็นเหมือนแบตอะไรซักกะอย่างตอนที่อยู่หน้าโรงแรม คือชลมุนมาก เด๋วเราจะเอารูปมาลงแระกันนะ
คือใจอยากจะคิดว่าเป็นของนากา เพราะตอนนั้นนากามารุกะลังขึ้นรถพอดี แต่ มาคิดดูอีกทีนากาพกของไรอย่างงี้ด้วยหรอ
ไม่ของเพื่อนก็ของการ์ดแน่เลย เหอๆ เหอๆ
- คือขวัญมันเล่าเดาๆ ว่า " นินิ เมิงคิดหมือนกูม้า .. ที่ทั๊กกี้น้ำตาซึมในมิท&กี๊ซ อาจจะเป็นเพราะว่า
1. ปลื้มใจกะแฟนๆ
2. เหงื่อหรือแสงแฟลซเข้าตา
3. เพราะเคียดกะข่าวที่ญี่ปุ่น เหอๆ
คือเราขอคิดเป็นขอ 1 ดีกว่านะ ฮ่าๆ เมิงสันนิดถานอะไรของเมิงเนี่ยห๊า คนกะลังซึ้งๆเหอๆ
มาคราวนี้เรารักกี้กะป๋าบะมากกว่าเดิม มากๆ ๆๆ ๆๆ เลยนะ
๏ 24 กรกฏาคม ๏
เราตัดสินใจกับเพื่อนๆ ที่ตามด้วยกันว่าจะไปรอที่โรงแรม
ไม่ไปอิมแพ็คแหล่ะ บัตรช่างหัวมัน ( อยากบอกว่าตัดสินใจผิดพลาดอย่างมาก )
แต่รออยู่ที่โรงแรมก็คุ้มนะเราว่า อย่างน้อย จิมมี่ก็ส่งจูบให้และจินก็โบกมือให้
รอๆ นึกว่าจะโดนหลอกอีกแล้ว สรุปคือไม่โดนค่ะ ไม่โดน
ออกมาแล้วๆ ๆ เราไม่เห็นตอนออกมา เพราะเรายืนอยู่หลังรถบัส
เราเห็นจิมมี่ และ โอกุระ ( หล่อค่ะ หลงเด็กคันไซอีกคนแล้ว )
เล่นกะจิมมี่อยู่ เห็นอีกแถวถัดไปอีก 2 ที่นั่ง ซึบาสะนั่ง อีกที่ว่างไว้
for who ฟอร์จิน จินมานั่งกลางซึบาสะและจิมมี่ ไม่สนแล้วเรา
จิมมี่หรือซึบาสะ คือข้างหน้าจินเลย จินแม่งลูกเดียว
วันนั้นเราเสือกเสร่อใส่เสื้อมิกกี้เมาท์ไป ( แต่เราชอบเสื้อมิกกี้เม้าท์ว่ะ
ไม่ใช่เพราะคาเมะใส่ แต่เพราะน่ารักดี ) เอาเลยมั๊ย เข้าใจให้ผิดไปเลย
เรารักจิน แต่ใส่เสื้อคาเมะ วิ่งตามรถคาเมะ ทั้งๆ ที่จินก็นั่งอยู่ข้างๆ
เราเสือกมองไม่เห็น เหอ ๆ ๆ อยากร้องไห้ โฮ ๆ ๆ
เราถ่ายๆ รูป ๆ ถ่ายแบบไม่มองผ่านกล้อง ตามองแต่จิน ปากร้องกรี๊ดๆ
มือกดชัตเตอร์ จินไม่สนใจ สนใจแต่ผมมัน หยองอยู่แล้วไม่ต้องไปมัดหรอก
ฮ่าๆ จินมัดผม มัดแล้วน่ารักดี มันแอบส่องกระจกตรงเงาของรถบัสอ่ะ
( ทำไมในเมียวโจมัดผมแล้ว อุบาทว์ ว่ะไม่เข้าใจ ?? ) รถกะลังจะออกเราก็
เรียกร้องจิน จินไม่ยอมมองเราเลย เหอๆ คือคงคิดว่า อินี้ เมิงใส่เสื้อมิกกี้มา
เมิงก็ไปเรียกคาเมะเด่ะ มาเรียกไรกู เหอๆ ๆ เราวิ่งมาจากหน้าโรงแรมนะ
จากวงเวียนมาถึงทางต่างระดับสุดท้ายนะ มันเพิ่งจะเห็นความดีของกู เหอๆ
ก้มมาโบกมือให้ ขอบคุนนะ ที่เห็นความพยายามของกูซะที ขอบคุนจิงๆ
จากนั้นไม่ไหวละ เหนื่อย ความดันต่ำกำเริบ หันไปอีกที เห็นแต่จิมมี่ส่งจูบให้
เฮ้อ !! จิมมี่ขอโทดนะ จิมมี่ที่แสนดี ไม่เคยทำอะไรให้สักกะอย่าง ไม่วิ่งตาม
ไม่มีพัดให้จิมมี่ แต่จิมมี่ผู้แสนดีก็เล่นกะอีคน ๆ นี้ตลอด ขอบคุนนะกับความใจดี
ไม่เหมือนอีกคน วิ่งจนน้ำหนักลด กูก็ยังไม่ค่อยได้อะไรเลย เหนื่อยใจว่ะ !!
ไปอิมแพคทั้งที่ เหงื่อโทรม ๆ ๆ ไปรอต่อแถว แถวแม่งยาวเหยียด กูส่งไปตั้งเยอะ
ได้นั่งชั้น 4 สะใจมั๊ย คนส่งไป 8 ฉบับ ได้นั่ง A 1 กูส่งไป 1000 กว่า ได้นั่งชั้น 4
หาทางนั่งชั้น 2 สตาฟดุว่ะ เราไม่เอา เราไม่ยุ่ง กลับไปนั่งที่เดิมก็ได้ พี่กิฟท์มาหา
บอกว่าไปนั่งกะพี่ดีกว่า เห็นชัดดี ชัดจริงๆ ชัดมาก มากกว่าที่เรานั่งอยู่ ขอบคุนนะพี่กิฟท์
ที่ที่พี่กิฟท์พาไปเห็นจูเนียร์เปลี่ยนเสื้อด้วย ละลาย ตายๆ ดูคอนๆ จินเต้นๆ น่ารัก
ดีใจร้องไห้ๆ ร้องหลายรอบมาก น่ารักกันทุกคน จินมาเต้นน่ารัก เต้นบนกล่องกะจุนโนะ
น่ารักดี เล่นจ๊ะเอ๋ ปัญญาอ่อน น่ารักดี แฟนก็กรี๊ด รวมทั้งเราด้วย เหอๆ ๆ คอนจบสนุก
เราไม่ไหว อยากเห็นจูเนียร์แก้ผ้า แอบดูจากข้างบนชั้น 4 ไทสุเกะ วาตารุ จิมมี่
อุเอดะ คิตายามะ อีดะ และ ผู้จัดการผู้หญิง จากญี่ปุ่นอ่ะ และน่าจะมีอีกไม่เห็นไม่ชัด
เพราะมืด แต่ 5 คน อยู่ตรงไฟเลยเห็นชัดเจน บุกเดี่ยวเดินไปคนเดียว ฮ่าๆ เรียกจิมมี่
วาตารุ ไทสุเกะ ( กิ๊กใหม่ ) เคียวเฮ คิตายามะ อุเอดะ ไอ เลิฟ ยู ฮ่าๆ โบกมือ โบกไม้
ทุกคนน่ารัก ใจดี โบกมือให้ทุกคน จิมมี่ ทำมือ ไอ เลิฟ ยู ให้ ถ้าเป็นชั้น 2 เราคงจะกระโดดลงไป
แต่นี่มันชั้น 4 กระโดดไปคงตาย ฮ่า ๆ ๆ เล่นกันนานพอควร สตาฟเลยมาเรียก น้องๆ ไป
ได้แล้วครับ ๆ อ่า ไม่อ่ะพี่อยากดูต่อ ไม่ ๆ ฮ่า ๆ ทำไม่ได้ กลัวพี่ฆ่าซะก่อน
วิ่ง ๆ ไป รับของรางวัล 2 รางวัล เหียก เค้าให้ใช้ 1 - 2 - call เพื่อนเราส่ง G1800 ไป ฮ่า ๆ
แห้ว กลับมา อยากได้ว่ะ ผ้าทักกี้กะป๋า ตั้ง 2 ผืน เสียดาย !!
วิ่งๆ ไปเทอเรสซ่า เหนื่อย เหนื่อยมาก วิ่งระหว่างร้าน กะ ทางออก รถบัสหลายรอบมาก
ป้าใจดีบอก หนูๆ ป้าเห็นเด็กผมทองหลายคนเดินไปทางนู้นแน่ะ
ไปถึงเห็นคาเมะส่ายตูด แค่เห็นตูดก็รู้ว่าเป็นอิเต่า เต่าแรด เต่าชอบเสียงกรี๊ด พอได้ยินเสียงกรี๊ดได้ใจ
ทำต่อ ส่ายไปมา ถ่ายรูปยังมีอารมส่ายตูด สักพักถ่ายรูปเสร็จเราก็ต้องไปหาทางต่อไป พยายามทุกอย่าง
เผอิญเจอพี่สตาฟใจดี หล่อด้วย 55+ พี่แกบอกว่า ไม่ได้ออกทางนี้หลอกน้อง จริงๆ นะ
เราก็เชื่อ เชื่อผู้ใหญ่แล้วดี คือออกรถบัส เปิดประตูออกมามีคือเต็มรถบัสเลย ขึ้นรถกันอยู่ข้างในแล้ว
เสียใจว่ะถือพัดจิน โบกมือให้จินทั้งๆ ที่ยังหาจินไม่เจอ เจอแต่ไทสุเกะ วาตารุ น้องๆ ใจดี โบกมือให้ตลอด
แต่เราเลว ไม่สนใจ แต่สุดท้ายก็หาจินไม่เจอ นิแหละผลกรรมแห่งความเลว
๏ 25 กรกฏาคม ๏
ได้ข่าวกรองมาว่า สแตนด์บาย เที่ยง เราไปรอ 5 โมง สรุปออกมาก็ บ่ายโมง ดีๆ ทุกทีรอ 3 ชม. วันนี้รอแค่ 2 ชม.ตอนรอ สภาพดูไม่ได้ อุบาทว์ นอนคาล๊อบบี้ กูไม่สนใจ ไม่ต้องสนใจภาพพจน์อีกต่อไปแล้ว ปล่อยให้มันเน่าๆอย่างนี้เถอะ และแล้ว ตอนบ่ายโมง ก็มีการมีท & กรี๊ด ร้องแฮปปี้เบริ์ดเดย์ให้จิน จินแม่งเอ๋อ เพิ่งรู้ก็มีคนมาบอกว่าเนี่ย เค้าร้องเพลงให้แกนะ อ่า ทำบอกเหวอ ตื่นเต้น มือชี้ตัวมันประมานว่า ให้กูหรอ อ๊า ขอบคุนนะ 55+ กูก็ร้องอยู่แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูจิน เมิงยังไม่รู้อีกหรอ 55+ แต่ชอบท่าคาเมะ ตอนร้องเพลงให้จิน หน้าคาเมะกวนๆ เออ ร้องให้มันก็ร้องไป ร้องไปเลยนะร้องไปเลย ประมานว่า หน้าตากูไม่ไหวแล้ว 55 เอากันเข้าไป ไม่ต้องห่วง คาเมะ เราก็เกือบเผลอใจให้แกไปแล้ว 55+ ได้แค่นั้นแหล่ะ ประมาน 4 นาที 46 วิ พวกเค้าก็ออกไป ไปบ้านเด็กอ่อนพยาไท ( อันนี้ภูมิใจที่เราทายถูก ) และก็ไปสีลมคอมเพล็ก สงสารว่ะ จะชอปปิ้งก็ไม่ได้ชอป เห็นเค้าบอกว่าหน้าตา คัตตุน แต่ละคน บอกบุญไม่รับ... เฮ้อ !! แต่เราได้เจอแค่ไทสุเกะกะเคียวเฮ เราต้องตามแบบ แอบๆ เจอไทสุเกะ ทางนี้ ก็ต้องอ้อมแกล้งเดินไปอีกทาง ไทสุเกะกะลังลงชั้นล่าง เราก็ต้องขึ้นข้างบน ต้องทำ เหมือนไม่ตาม เหนื่อยนะแบบนี้ ตลกตอนที่เจอไทสุเกะสวนทางกัน ขวัญบอกให้เดินไปอีกทางจะได้สวนกันอีก สรุปเค้าลงชั้นล่าง บันไดเลื่อนไปแล้ว ฮาวะ แผนการดี แต่ล้มเหลวไม่เป็นท่า 55+แต่มีครั้งนึง ขวัญชู2 นิ้วให้ ไทสุเกะไทสุเกะยิ้มแล้วก็ชู 2 นิ้วกลับ ตอนกำลังเลือกดูนาฬิกา ( มั้ง ) ตายคาบันไดเลื่อนเลยดีมั๊ย จากนั้นเราก็ หลงไทสุเกะไปอีกคน 55+ กลับมาถึงโรงแรม เศ้าว่ะ อยากบอกว่าตอนนั้นโรงแรมเป็นอะไรที่เศร้ามาก ขอบคุนพี่จินที่เราให้เราได้ไถ่โทษแม้จะไม่มากก็ตาม ซึ่งพวกเค้าเห็นคงจะตื้นตันใจเพียงเล็กน้อยแล้วก็ลืม แต่สำหรับเราไม่เลย จนทุกวันนี้ วันนั้นยังเป็นวันที่สำคัญติดตาเราตลอดมา แล้วคงจะไม่มีวันลืมเลย . .มิทติ้งที่ก่อนที่จะลากัน พวกเค้ากะลังจะกลับแล้ว และแล้วพวกเค้าก็ออกมา เห็นทักกี้ยังไม่ร้องไห้ แต่พอเห็นหน้าจิน ร้องไห้เลย น้ำตาไหล .. รีบเช็ดเด๋วเก็บรายละเอียดได้ไม่มากๆ เหอๆ แต่ว่าดีใจหรือเสียใจดีวะ ตรงที่จินยืนอยู่อยู่ประมานข้างหน้าเราเลย ... อยากจะกรี๊ดแต่กรี๊ดไม่ได้ พูดโกเมนนาไซ น้ำตาไหลอีกแล้ว จูเนียร์ทุกคน อึ้ง !! ทำท่าแบบตกใจ แล้วคาเมะมันก็ อ๊า โกเมนนาไซ มองหน้ากันแบบเหรอหรา แต่ก็ซึ้งใจคาเมะนะ คาเมะชูมือทำท่าว่าไม่เป็นไร เราร้องไห้เลย ร้องแบบสะอื้น คาเมะคนดี คาเมะน่ารัก แล้วก็ร้องเพลง ทักกี้กะซึบาสะ แอบเห็นทักกี้เช็ดตา ไม่รู้ว่าร้องไห้ หรือแฟลตเข้าตา เพราะ เราก็เห็นว่ามีแต่แสงแฟลตเยอะมาก แต่ก็ปลื้มแล้ว แค่รู้ว่าทักกี้โคตรักคนไทย สัมภาดก็ยังห่วงคนไทย รักว่ะ รักๆ จินพูด แล้วจะกลับมาอีก จิงๆ นะจิน กลับมานะ โฮๆ มาปีนี้เรากะนายไม่ค่อยมีอะไรที่ให้จดจำมากเท่าไหร่เลย ปีหน้านะ เจอกัน ปีนี้อย่าเพิ่งมา กำลังจะเอนท์แล้ว สู้ๆ รักๆ แกๆ มากๆ
สักพัก..เค้าก็กำลังจะไปกันแล้ว .. ทักกี้โบกมือลา ..อ๋า า า พวกเค้ากะลังจะกลับแล้วเด่ะ ..
ร้องไห้โฮๆ ผ้าเช็ดหน้าเปียก .. ตอนนั้นเราร้องไห้มองหน้าจิน หน้าตาพยายามสื่อความหมาย..จินจ๋ารักแกว่ะ
มันไปกันแล้ว โฮๆ ๆ จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน อ๊าส์ๆ . . . จะไม่ลืมช่วงเวลานั้นเลยว่ะ
๏ ปอลอ ๏
- คิดถึงพี่กิฟท์ พี่อ้น พี่โหน่ง น้องเดียร์ น้องเตย น้องตาล หว้า และ ฟาง กะ ส้ม ด้วยนะ คิดถึงมากๆ เลย
- ไม่ได้อัพ เพราะ โด้นท์ แฮฟ ทามส์ เหอๆ เลยอัพไดครั้งนี้เป็นอะไรที่ยาวมาก ไม่ต้องอ่านก็ได้นะจ๊า
- ขอบคุนพี่ส้ม พี่แพร พี่ฟิมล์ พี่กิ๊ก รึป่าวหว่า ขอบคุนมากเลยค่ะ ที่สำคัญ ผ้าโคคิด้วย ขอบคุนมากๆ ๆ เลย
- ขอบคุนจูเนียร์ที่ทำให้เราได้รู้จักกับใครหลายๆคน ทั้งๆ ที่เราคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอกันแน่ ๆ แต่ก็ได้ เจอและได้รู้จักกัน
และทำให้เรารู้ว่า คนอย่างเราก็ทรหดอดทน เป็นคนรู้จักคำว่า การรอคอย และเราสามารถวิ่ง มาราทอน ได้อย่างสบายๆ
มาคราวนี้ แอบมีใจให้คาเมะไปแล้ว 55 +
หมูหยอง .. ยังไงก็รักที่สุด
น่ารักเน๊อะ มาคราวนี้จุนโนะ เหมือนหล่อที่สุดเลย 55+
บรรยากาศในคอน
ฟูจิกายะ กิ๊กใหม่ๆ กิ๊กหม่าย 55+
